Ana içeriğe geç

Bölümleme öncesi gövde

GELİR

VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ

(SERİ NO:

306)

BİRİNCİ

BÖLÜM

Amaç ve

Kapsam

Amaç

ve kapsam

MADDE

1 – (1) 31/12/1960 tarihli ve 193

sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

a) 23

ve 29 uncu maddelerinde, 18/1/2019 tarihli ve 30659 sayılı Resmî Gazete’de

yayımlanan 17/1/2019 tarihli ve 7161 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve

Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan

değişikliklere ilişkin açıklamalar,

b) 9

ve 25 inci maddelerinde, 30/1/2019 tarihli ve 30671 sayılı Resmî Gazete’de

yayımlanan 18/1/2019 tarihli ve 7162 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı

Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla yapılan değişiklikler ile aynı

Kanunla 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 89 uncu maddenin uygulamasına ilişkin

usul ve esasların belirlenmesi,

c) 303

Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde değişiklik yapılması,

bu

Tebliğin amaç ve kapsamını oluşturmaktadır.

İKİNCİ BÖLÜM

Uçuş ve

Dalış Hizmetlerinde İstisna

Yasal

düzenleme

MADDE

2 – (1) 7161 sayılı Kanunun 3 üncü

maddesi ile 193 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki

bent eklenmiştir.

“17.

Kamu kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi

Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının

sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren

yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış kabin memurlarına

ödenen aylık ücretin gerçek safi değerinin %70’i (Cumhurbaşkanı, bu oranı

%100’e kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.).”

(2)

7161 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile 193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin

birinci fıkrasının (2) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“2.

Subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde bulunan sivil makinistlere,

uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen tazminatlar, gündelikler,

ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında uçuş maksadıyla

görevlendirilen, hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş

esnasında uçak içinde hizmet veren personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni

veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde denizaltına dalış yapanlara

fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemeler;”

İstisnanın

kapsamı ve uygulaması

MADDE

3 – (1) 193 sayılı Kanunun 23 üncü

maddesinin birinci fıkrasının (17) numaralı bendinde yapılan düzenleme ile kamu

kurum ve kuruluşları hariç Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi

Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen,

a)

Hava aracının sevk ve idaresiyle görevli pilotlara,

b)

Uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren yetkili sivil havacılık otoritesince

sertifikalandırılmış kabin memurlarına

1/2/2019

tarihinden itibaren nakden veya hesaben ödenen aylık ücretlerinin gerçek safi

değerinin %70’i gelir vergisinden istisna edilmiştir.

(2)

Türk Hava Kurumu veya kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde

görevli olmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen görevliler dışındaki diğer

personel, yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış veya uçak

içinde hizmet veriyor olsa da bu istisnadan yararlanamayacaktır.

(3)

193 sayılı Kanunun 61 inci maddesinde ücret, işverene tabi ve belirli bir

işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile

sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olarak tanımlanmış ve ücretin

ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam,

avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar

altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı

ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun

mahiyetini değiştirmeyeceği belirtilmiştir. Dolayısıyla, pilot ve kabin

memurlarına, bu hizmetlerine ilişkin olarak ödenen aylık ücret, mesai, prim,

ikramiye, gider karşılığı ve sair adlarla yapılan tüm ödemeler ve sağlanan

menfaatler de ücret kapsamında değerlendirilecektir.

(4)

Ücretin gerçek safi değeri; işveren tarafından verilen para ve ayınlarla

sağlanan menfaatler toplamından, 193 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde sayılan

sigorta primi, şahıs/hayat sigortası primi ve sendika aidatları gibi indirimler

ile 31 inci maddesinde yer alan engellilik indirimi düşüldükten sonra kalan

miktardır. Bu hesaplama yapılırken, 193 sayılı Kanunun 23 ilâ 29 uncu

maddelerine göre istisna kapsamında olan ve bordroda gösterilen diğer ücret ve

benzeri ödemelerin ise ilgili hükümlerine göre vergiden istisna edileceği

tabiidir.

(5)

Birinci fıkrada belirtilen personele ödenen aylık ücretlerin gerçek safi

değerinin %70’i istisna edildikten sonra kalan %30’luk kısım gelir vergisine

tabi olacaktır.

Örnek

1: (A) Hava yollarında çalışan ve

bekâr olan pilot Bay (B)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 40.000 TL ücret

ödenmiştir. Bay (B)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta pirimi

bulunmaktadır.

Pilot

(B)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir vergisi

istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret

|

40.000,00 TL

SGK

primi (%14 + %1)*

|

2.878,20 TL

Şahıs sigorta primi

|

1.000,00 TL

Safi ücret (gelir

vergisi matrahı)

|

36.121,80 TL

İstisna edilecek matrah

(36.121,80 x %70)

|

25.285,26 TL

Vergiye tabi matrah

|

10.836,54 TL

Hesaplanan gelir

vergisi

|

1.625,48 TL

Asgari geçim indirimi

tutarı

|

191,88 TL

Ödenecek gelir vergisi

|

1.433,60TL

*2019 yılı sigorta prim tavan tutarı olan 19.188

TL dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır.

Örnek

2: (C) Hava yollarında çalışan ve

bekâr olan kabin memuru Bayan (Ç)’ye, 2019 yılı Şubat ayında brüt 10.000 TL

ücret ödenmiştir. Bayan (Ç)’nin kendi adına ödediği 1.000 TL şahıs sigorta

pirimi bulunmaktadır.

Kabin

memuru Bayan (Ç)’nin 2019 Şubat ayına ilişkin ödenen ücretine uygulanacak gelir

vergisi istisnası tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt ücret

|

10.000,00 TL

SGK

primi (%14 + %1)

|

1.500,00 TL

Şahıs sigorta primi

|

1.000,00 TL

Safi ücret (gelir

vergisi matrahı)

|

7.500,00 TL

İstisna edilecek matrah

(7.500 x %70)

|

5.250,00 TL

Vergiye tabi matrah

|

2.250,00 TL

Hesaplanan gelir

vergisi

|

337,50 TL

Asgari geçim indirimi

tutarı

|

191,88 TL

Ödenecek gelir vergisi

|

145,62 TL

(6)

193 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde

yapılan düzenlemeye göre, subay, astsubay, erbaş ve erlere ve ordu hizmetinde

bulunan sivil makinistlere, uçuş, dalış gibi hizmetleri dolayısıyla verilen

tazminatlar, gündelikler, ikramiyeler ve zamlar ile diğer kamu kurum ve

kuruluşlarında uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve

idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren

personele fiilen uçuş hizmetleri ve kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan

müesseselerde denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri dolayısıyla

yapılan aynı mahiyetteki ödemelere ilişkin istisna uygulaması önceden olduğu

şekilde devam etmektedir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İnternet ve

Benzeri Elektronik Ortamlar Üzerinden Yapılan

Satışlarda

Esnaf Muaflığı

Yasal

düzenleme

MADDE

4 – (1) 7162 sayılı Kanunun 1 inci

maddesi ile 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6)

numaralı bendine “işyeri açmaksızın” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya yıl

içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari

ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri

elektronik ortamlar üzerinden” ibaresi eklenmiştir.

(2)

Buna göre, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı

bendinin yürürlükteki hali aşağıdaki şekildedir.

“6.

Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve

aletler hariç olmak üzere, muharrik kuvvet kullanmamak ve dışarıdan işçi

almamak şartıyla; oturdukları evlerde imal ettikleri havlu, örtü, çarşaf,

çorap, halı, kilim, dokuma mamûlleri, kırpıntı deriden üretilen mamûller, örgü,

dantel, her nevi nakış işleri ve turistik eşya, hasır, sepet, süpürge, paspas,

fırça, yapma çiçek, pul, payet, boncuk işleme, tığ örgü işleri, ip ve

urganları, tarhana, erişte, mantı gibi ürünleri işyeri açmaksızın veya yıl

içinde gerçekleştirilen satış tutarı ilgili yıl için geçerli olan asgari

ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri

elektronik ortamlar üzerinden satanlar. Bu ürünlerin, pazar takibi suretiyle

satılması ile ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve

kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere;

düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici

olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.”

Evlerde

üretilen ürünlerin satışında esnaf muaflığı

MADDE

5 – (1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu

maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, evlerde kendi el

emekleri ile imal ettikleri ürünleri bir işyeri açmaksızın satanlar, esnaf

muaflığından faydalanabilmektedirler.

(2) Bu

muaflıktan faydalanılabilmesi için;

a)

İmal edilen ürünlerin, 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının

(6) numaralı bendi kapsamında olması,

b)

Evlerde kullanılan dikiş, nakış, mutfak robotu, ütü ve benzeri makine ve

aletler hariç olmak üzere, sanayi tipi veya seri üretim yapabilen makine ve

aletlerin kullanılmaması,

c)

Dışarıdan işçi çalıştırılmaması,

ç)

Ürünlerin işyeri açmaksızın satılması,

d)

Ürünlerin, pazar takibi suretiyle satılmaması,

e)

Ürünlerin, ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve

kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri kermes, festival ve

panayırlarda satılmaması,

f)

Ticarî, ziraî veya meslekî kazancı dolayısı ile gerçek usulde gelir vergisine

tâbi olunmaması,

g)

Faaliyetin, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerine bağlılık arz edecek

şekilde yapılmaması

gerekmektedir.

(3)

Ürünlerin; ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetleri dolayısıyla gelir ve

kurumlar vergisi mükellefi olanların düzenledikleri hariç olmak üzere,

düzenlenen kermes, festival, panayır ile kamu kurum ve kuruluşlarınca geçici

olarak belirlenen yerlerde satılması muaflıktan faydalanmaya engel değildir.

Evlerde

üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışı

MADDE

6 – (1) 7162 sayılı Kanunla yapılan

değişiklikle 30/1/2019 tarihinden itibaren uygulanmak üzere, 193 sayılı Kanunun

9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf

muaflığından faydalananların, evlerde imal ettikleri ürünleri, internet ve

benzeri elektronik ortamlarda da satmaları halinde esnaf muaflığından

faydalanmaları mümkün hale getirilmiştir.

(2) Bu

muaflıktan faydalanılabilmesi için, internet ve benzeri elektronik ortamlar

üzerinden yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarının ilgili yıl içinde geçerli

olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması gerekmektedir.

(3)

193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde

sayılan ürün çeşitlerinden, birden fazlasının üretilerek internet ve benzeri

elektronik ortamlar üzerinden satılması durumunda, satış tutarının ilgili yıl

içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartı, her bir

ürün cinsi için ayrı ayrı değil tüm ürünlerin toplam satış tutarı için

geçerlidir.

(4)

Satışların bir kısmının internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden, bir

kısmının muafiyet kapsamında diğer şekillerde yapılması halinde, satış

tutarının ilgili yıl içinde geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını

aşmaması şartı, sadece internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden

yapılan satışlar için geçerli olup, diğer şekillerde yapılan satışlarda tutar

sınırlaması bulunmamaktadır.

(5)

İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden yıl içerisinde yapılan

satışların ilgili yılda geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarını

geçmesi halinde, esnaf muafiyeti kaybedilecek ve izleyen takvim yılı başı

itibarıyla gelir vergisi mükellefiyeti tesis edilecektir.

Örnek

3: 193 sayılı Kanunun 9 uncu

maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından

yararlanan Bayan (D), evinde ürettiği tarhana, erişte ve mantıları, kamu

kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve internet üzerinden

satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan

(D)’nin, 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı

25.000 TL, diğer satış tutarı ise 10.000 TL dir.

Bayan

(D), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 25.000 TL, 2019 yılı

için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL’yi

aşmadığından, muafiyetten faydalanmaya devam edecektir.

Örnek

4: 193 sayılı Kanunun 9 uncu

maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından

yararlanan Bay (E), evinde ürettiği hediyelik turistik eşyaları belediye

tarafından belirlenen geçici bir stantta ve internet üzerinden satmaktadır.

Bay

(E)’nin 2019 takvim yılında internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı

35.000 TL, diğer satış tutarı ise 15.000 TL dir.

Bay

(E), internet üzerinden yapmış olduğu satış tutarı olan 35.000 TL, 2019 yılı

için belirlenen yıllık asgari ücretin brüt tutarı olan 30.700,80 TL yi

aştığından, muafiyetini kaybedecek ve 1/1/2020 tarihinden itibaren gelir

vergisi mükellefi olacaktır.

Evlerde

üretilen ürünlerin internet ve benzeri elektronik ortamlarda satışında vergi

tevkifatı ve belgelendirme

MADDE

7 – (1) 193 sayılı Kanunun 9 uncu

maddesinin son fıkrasında, “Bu muaflığın, 94 üncü madde uyarınca tevkif

suretiyle kesilen vergiye şümulü yoktur.” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 94

üncü maddesinin birinci fıkrasında vergi tevkifatı yapmak zorunda olanlar ile

tevkifata tabi tutulacak ödemeler belirtilmiş ve aynı fıkranın (13) numaralı

bendinde vergiden muaf esnafa yapılan ödemeler tevkifat kapsamına alınmış olup,

9 uncu maddenin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan emtia

bedelleri veya bu emtianın imalinde ödenen hizmet bedelleri üzerinden yapılacak

tevkifat oranı 6/6/2012 tarihli ve 2012/3322 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile

%2 olarak belirlenmiştir.

(2)

Tevkifat yapmakla sorumlu olanlar tarafından, 193 sayılı Kanunun 9 uncu

maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında, vergiden muaf

esnaftan internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden veya muafiyet

kapsamında diğer şekillerde satın alınan mallar için yapılan ödemeler

üzerinden, aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı

bendinin (a) alt bendi uyarınca %2 oranında tevkifat yapılması gerekmektedir.

(3)

Esnaf muaflığından yararlananlardan yapılan alışların tamamının gider pusulası

ile belgelendirilmesi esas olmakla birlikte, münhasıran internet ve benzeri

elektronik ortamlar üzerinden satın alınan mallar için yapılan ödemelere

ilişkin olmak üzere, gider pusulasında bulunması gereken bilgileri (imza hariç)

ihtiva eden banka dekontları ile de belgelendirilmesi mümkündür.

Örnek

5: 193 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin

birinci fıkrasının (6) numaralı bendi kapsamında esnaf muaflığından yararlanan

Bayan (F), evinde ürettiği hasır, sepet, süpürge, paspas, fırça ve yapma

çiçekleri, kamu kurumlarınca düzenlenen kermes, festival, panayırlarda ve

internet üzerinden satışa aracılık eden bir platform aracılığıyla satmaktadır.

Bayan

(F), internet üzerinden ticari kazancı nedeniyle gerçek usulde gelir vergisi

mükellefi olan Bay (G)’ye 2.000 TL ve (H) A.Ş.’ye 3.000 TL lik satış yapmıştır.

Bay

(G) ve (H) şirketi tarafından Bayan (F)’den satın alınan ürünlerin, gider

pusulası veya gider pusulasında bulunması gereken bilgileri ihtiva eden banka

dekontuna istinaden belgelendirilmesi ve yapılan ödemeler üzerinden 193 sayılı

Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (13) numaralı bendinin (a) alt

bendi uyarınca da gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmektedir.

DÖRDÜNCÜ

BÖLÜM

Tazminat

Ödemelerinde İstisna Uygulaması

Yasal

düzenleme

MADDE

8 – (1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci

maddesi ile 193 sayılı Kanunun tazminat ve yardımlarda gelir vergisi

istisnasını düzenleyen 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi

aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1.

Ölüm, engellilik ve hastalık sebebiyle verilen tazminat ve yardımlar ile

25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca ödenen

işsizlik ödeneği ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre ödenen

işe başlatmama tazminatı;”

İstisnanın

kapsamı

MADDE

9 – (1) 7162 sayılı Kanunun 2 nci

maddesi ile 193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1)

numaralı bendinde yapılan değişiklik ile hizmet erbabına ölüm, engellilik ve

hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlara uygulanan gelir vergisi

istisnası aynen korunmuş, gelir vergisinden istisna edilen işsizlik nedeniyle

verilen tazminatlar ile işe başlatmama tazminatlarının hangi tazminatlar

olduğuna açıklık getirilmiştir.

(2)

193 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendine

göre hizmet erbabına;

a)

Ölüm, engellilik ve hastalık gibi durumlarda ödenen tazminat ve yardımlar,

b)

4447 sayılı Kanun uyarınca ödenen işsizlik ödeneği,

c)

4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre ödenen işe başlatmama tazminatları,

gelir

vergisinden istisnadır.

(3)

4447 sayılı Kanun uyarınca sigortalı işsizlere Kanunda belirtilen şartları

taşımaları halinde işsiz kaldıkları dönem için yine Kanunda belirtilen süre ve

miktarda yapılan işsizlik ödeneği ödemeleri ile 4857 sayılı Kanunun 21 inci

maddesine göre, işverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin

geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin

geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işverenin bir ay

içinde işe başlatmadığı durumda, işçiye, en az dört aylık ve en çok sekiz aylık

ücreti tutarında ödenen tazminat istisna kapsamındadır.

(4)

4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre, arabuluculuk faaliyeti sonucunda

tarafların, işçinin işe başlatılmaması konusunda anlaşmaları halinde, iş

sözleşmesi feshedilen hizmet erbabına en çok sekiz aylık ücreti tutarında

ödenen işe başlatmama tazminatları da istisna kapsamındadır.

(5)

Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar,

iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi

çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlar ise 193 sayılı Kanunun 25

inci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde düzenlenen istisna

kapsamında olmayıp, aynı maddenin birinci fıkrasının 27/3/2018 tarihinden

itibaren uygulanmak üzere yürürlüğe giren 7103 sayılı Kanunla değişik (7)

numaralı bendi kapsamında değerlendirilecektir.

BEŞİNCİ

BÖLÜM

27/3/2018

Tarihinden Önce Karşılıklı Sonlandırma Sözleşmesi veya İkale Sözleşmesi

Kapsamında

Ödenen Ek Tazminatlar Üzerinden Kesilen Gelir Vergisinin İadesi

Yasal

düzenleme

MADDE

10 – (1) 7162 sayılı Kanunun 4 üncü

maddesi ile 193 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ

MADDE 89 –

İlgili Mevzuat ve Rehberler

Bu maddeden çıkan soruları çözmek için

Paketleri İncele